Nie czują się wsiokami z Gronowa

204

40 lat temu Leszno znacząco powiększyło swe terytorium i liczbę mieszkańców. Do miasta włączono sąsiednie miejscowości – Gronowo, Zaborowo oraz część Strzyżewic i Święciechowy. Przez cztery dekady tereny te przeżyły boom inwestycyjny i stały się integralną częścią Leszna.

Na mocy rozporządzenia ministra administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska z dniem 1 sierpnia 1977 r. granice administracyjne miasta powiększyły się o część wsi: Gronowo (596 ha) z gminy Lipno, Strzyżewice (254 ha) i Święciechowa (prawie 5 ha) oraz Zaborowo (371 ha), pozostałe trzy z gminy Święciechowa. Miasto zwiększyło swą powierzchnię z 1950 do 3176 ha, a liczba mieszkańców wzrosła z ok. 39 tys. do prawie 44 tys.Powiększenie powierzchni Leszna przyspieszyła organizacja w nim we wrześniu 1977 r. centralnych dożynek i wizyta PRL-owskich notabli, w tym I sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka.

Jak uzasadniano wóczas tę ekspansję? Miasto potrzebowało ok. 200 ha nowych terenów pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i jednorodzinną oraz obiekty usługowe, bo liczba mieszkańców miała do 1990 r. wzrosnąć do 65 tys., a do 2000 r. – aż do 85 tys. Duże potrzeby terenowe wynikały też z projektu rozbudowy węzła komunikacji kolejowej (baza przeładunkowa) i budowy obwodnic drogowych.

Dotychczasowe granice administracyjne Leszna jako ośrodka powiatowego zdezaktualizowały się w okresie rozwoju budownictwa jednorodzinnego dla ludności nierolniczej oraz rozwoju przemysłu w dzielnicach peryferyjnych. Nastąpiło wówczas połączenie zabudowy miejskiej ze wsiami Zaborowo, Strzyżewice i Gronowo. Jednocześnie w tych wsiach nastąpiła zmiana struktury zatrudnienia i źródeł utrzymania ludności na korzyść tych pozarolniczych. Obszary te są administrowane przez urzędy w Lesznie, Lipnie i Święciechowie, co utrudnia prowadzenie prawidłowej gospodarki urządzeniami komunalnymi (drogi lokalne, uzbrojenie) i nie sprzyja harmonijnej zabudowie na tych obszarach (przemieszanie typów zabudowy). Wskazane jest ustanowienie jednego decydenta inwestycji oraz organu nadzoru architektoniczno-budowlanego – tłumaczyli zmiany miejscy planiści.

Z Zaborowa włączono do miasta siedlisko wsi wraz z obszarem przyległym przeznaczonym pod osiedle domów jednorodzinnych, tereny składowo-przemysłowe, pola irygacyjne oraz część niezabudowaną obszaru wsi po wschodniej stronie drogi Poznań–Wrocław (obecne mieści się tu osiedle Przylesie). Poszerzenie Leszna o wieś Gronowo zaowocowało pozyskaniem terenów przeznaczonych pod osiedle domów jednorodzinnych, częściowo już wówczas zrealizowane. Pozostały obszar użytkowany rolniczo planowany był m.in. pod rozwój głównej dzielnicy przemysłowej miasta i pod bazę przeładunkową materiałów sypkich (30 ha w rejonie stacji Grzybowo). Włączenie części Strzyżewic (z wyjątkiem obszaru zabudowy zagrodowej i głównego areału użytków rolnych należących do rolników indywidualnych i PGR) tłumaczono jako niezbędne dla realizacji spółdzielczego osiedla domów jednorodzinnych na 200 budynków. Ponadto włączono lotnisko, obszar na wschód od linii kolejowej do Głogowa, gdzie rozpoczęto wówczas eksploatację złoża kruszywa naturalnego. kom

Cały artykuł w 34. numerze Panoramy Leszczyńskiej.

Zapraszamy do zakupu e-wydania:

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

*