Średniowieczna przeszłość rynku

73
To były pierwsze w historii badania archeologiczne na leszczyńskim rynku Fot. arch

Pierwsze w historii badania archeologiczne rynku w Lesznie przyniosły potwierdzenie historycznych wzmianek. Główny dziś plac w mieście istniał już w średniowieczu, co najmniej półtora wieku przed nadaniem grodowi lokacji w 1547 r. Czy badania będą kontynuowane, np. podczas planowanej przebudowy płyty rynku?

Wykonanie badań leszczyńskiego rynku miało na celu rejestrację i interpretację anomalii geofizycznych oraz rozpoznanie nawarstwień. Wykonano badania geofizyczne w dwóch częściach rynku: po stronie północnej (pięć arów) i zachodniej (trzy ary). Na podstawie danych geofizycznych wytyczone zostały dwa wykopy archeologiczne o charakterze sondażowym.

Najciekawsze odkrycia w zachodnim wykopie znaleziono poniżej jednego metra od obecnego poziomu rynku. Na głębokości 1,2 m zarejestrowano strop warstwy ciemnoszarej lekko spiaszczonej próchnicy z fragmentami gruzu, drewna i węgli drzewnych. Zdaniem Łukasza Lisieckiego, szefa firmy ArchGeo wykonującej badania, warstwę tę można prawdopodobnie interpretować jako kulturową, związaną z funkcjonowaniem osadnictwa wczesnonowożytnego (XV – XVI wiek) na terenie obecnego rynku.

Na głębokości około 1,4 – 1,5 m zarejestrowano obiekty archeologiczne będące pozostałością osadnictwa z XV wieku, a więc o sto lat wcześniejszego niż czas, w którym Leszno otrzymało prawa miejskie. Były to pozostałości budynku drewnianego, jamy śmietniskowej z fragmentami naczyń datowanych na okres późnego średniowiecza i dołu posłupowego, czyli elementu konstrukcyjnego. Obiekty te najprawdopodobniej stanowiły pierwotnie całość użytkową i są pozostałością osadnictwa z okresu późnego średniowiecza – twierdzi archeolog Łukasz Lisiecki.

Także w wykopie północnym na głębokości około 1,2 m archeolodzy natrafili na strop warstwy ciemnoszarej lekko spiaszczonej próchnicy z fragmentami gruzu, drewna i węgli drzewnych. Warstwę tę można interpretować jako warstwę kulturową związaną z funkcjonowaniem osadnictwa wczesno nowożytnego (XVI wiek). Zarejestrowano także dół posłupowy oraz płaski układ ceglany wykonany z cegły „palcówki”, w który została wkopana rura drewniana datowana na 1663 r., będąca częścią ówczesnego wodociągu. Archeolodzy odkryli także koryto wykonane z kory sosnowej, którym pierwotnie dostarczano wodę. Zdaniem archeologa Łukasza Lisieckiego pochodzi ono z XVI lub XVII wieku i pełniło funkcję zbiornika na wodę. Sieć rurociągów doprowadzała wodę do ustawionych w wielu punktach miasta rząpi, czyli niezbyt dużych zbiorników podobnych do beczek, skrzyń lub koryt częściowo wkopanych w ziemię, z których czerpano wodę.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

*