Ważny wybór: miedź lub tworzywo

46
W jednej instalacji wodnej nie powinno się łączyć elementów z różnych materiałów

Ogrzewanie pomieszczeń i podgrzewanie wody rodzą najwyższe koszty eksploatacji mieszkań i domów. Dlatego przed montażem instalacji wodnej lub przy okazji generalnego remontu warto dobrze zastanowić się nad najlepszym rozwiązaniem technicznym, które zapewni komfort użytkowania i dodatkowo – nie będzie zbyt drogie.

Przed budową lub remontem domu czy mieszkania trzeba sporo czasu poświęcić projektowi instalacji wodnej. Najlepiej skonsultować swe pomysły z dwoma, trzema instalatorami bądź firmami specjalizującymi się w systemach dostarczających wodę do celów pitnych i grzewczych.
Oprócz wyboru kotła (gazowy lub na paliwo stałe, np. węglowy czy miałowy) sporo wagi należy poświęcić instalacji wodnej. W nowych domach czy mieszkaniach standardem są miedziane rury o mniejszym przekroju niż popularne przed laty stalowe oraz rury wielowarstwowe z tworzyw sztucznych z wkładką aluminiową.

Rury te wykonane według najnowszej technologii stanowią połączenie i jednoczesne wykorzystanie właściwości tworzywa sztucznego oraz metalu. Dodana warstwa aluminium pozwala stosować tę rurę do układów zamkniętych, gdyż stanowi barierę antydyfuzyjną (zapobiega przenikaniu tlenu i dwutlenku węgla do wnętrza rury).

W praktyce mamy więc do czynienia z rurą złożoną z dwóch rur, wewnętrznej i zewnętrznej z polietylenu sieciowanego, przedzielonych trzecią środkową rurą z aluminium zgrzewanym doczołowo. Instalatorzy chętnie używają te rury jako najbardziej uniwersalne, dla niższych, ale i wyższych temperatur pod znacznym ciśnieniem. Zastosowanie aluminium dodatkowo pozwala zmniejszyć promień gięcia rury.

Każdy z typów instalacji ma swoje wady i zalety. Instalacje wodne w domach jednorodzinnych najczęściej wykonuje się z rur z tworzywa o średnicy od 15 do 32 mm. Rzadziej stosuje się rury miedziane, choć mają dobre właściwości, bo są trwałe, łatwe w montażu i gładkie wewnątrz, więc nie zarastają kamieniem pochodzącym z wody. Są także bakteriostatyczne, więc zapobiegają rozmnażaniu się mikroorganizmów.
Wadą rur miedzianych jest możliwość korozji pod wpływem zawartych w wodzie dwutlenku węgla, jonów siarczanowych, związków manganu i amoniaku oraz w kontakcie z urządzeniami ze stali ocynkowanej lub z aluminium. Ponadto, gdy są prowadzone przez nieogrzewane pomieszczenia, muszą być dobrze zaizolowane, bo miedź bardzo dobrze przewodzi ciepło.

Rury z tworzywa mają więcej zalet – są lekkie, łatwo je transportować i montować, nie korodują i również nie są podatne na tworzenie się osadów.

W przypadku instalacji do zimnej wody można zastosować najprostsze odmiany rur, wykonane z polichlorku winylu, polietylenu, polibutylenu czy polipropylenu. Instalacje można wykonać z rur sztywnych lub miękkich.

Połączenia prostych odcinków rur wykonywane są za pomocą trójników, kolan i złączek poprzez klejenie, zgrzewanie, zaprasowywanie lub skręcanie. Rury miękkie, sprzedawane w zwojach, są natomiast giętkie, co zmniejsza liczbę połączeń i skraca czas wykonania instalacji.
Na ostateczny koszt instalacji z tworzywa sztucznego duży wpływ ma wysoka cena kształtek. W przypadku instalacji z miedzi o cenie instalacji decyduje droższe wykonawstwo.

Każdy instalator ma osobiste preferencje przy wyborze materiału i chętniej robi instalacje z takiego, który dobrze zna.
Jeżeli instalacja ma być zrobiona z materiału innego niż wskazany w projekcie, trzeba przeliczyć średnice przewodów tak, by średnice wewnętrzne pozostały niezmienione pomimo zmiany wymiarów zewnętrznych.

Warto też pamiętać, że w jednej instalacji wodnej nie powinno się łączyć elementów z różnych materiałów. Najlepiej używać też rur i kształtek jednego producenta, co ułatwi łączenia elementów.

Ponadto system rur i kształtek użytych do budowy instalacji musi mieć znak CE oraz atest Państwowego Zakładu Higieny, wydawany produktom nadającym się do kontaktu z wodą pitną. kom

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

*