Gdy nasze dziecko gryzie i bije innych

Aleksandra Pazoła, psycholog dziecięcy z Leszna Fot. arch

z Aleksandrą Pazołą, psychologiem dziecięcym z Leszna, rozmawia Anna Machowska

Co robić w sytuacji, gdy nasze dziecko swoją złość i niezadowolenie okazuje gryząc czy kopiąc innych? Czekać, aż z tego wyrośnie czy reagować?
Jak najbardziej reagować. Choć prawdą jest, że maluchy wraz z wiekiem zazwyczaj lepiej radzą sobie z kontrolowaniem swoich emocji. Jednak w sytuacji, gdy rodzic postanawia ignorować niepożądane zachowanie dziecka, ono nie wie, czy robi dobrze, czy źle, czy jego zachowanie jest odpowiednie. Należy pamiętać, że każdy mały człowiek uczy się głównie w wyniku stawiania mu przez dorosłych mądrych i stanowczych granic oraz naśladownictwa.

W jaki sposób reagować? Wystarczy po prostu ukarać naszego przedszkolaka?
Nie jestem zwolenniczką kar. Jeśli działają, to na krótką metę. Niestety, najczęściej sprawiają, iż w dziecku rodzi się bunt i poczucie krzywdy. To, co należałoby zrobić w takiej sytuacji to przede wszystkim porozmawiać z dzieckiem. Należy zakomunikować mu, że rozumiemy jego emocje, ale to nie znaczy, że ma prawo krzywdzić innych poprzez swoje zachowania. I tutaj nie ma tłumaczenia, że to „kolega był winien”. Sprawa musi być przez dorosłych postawiona jasno – nie krzywdzimy innych. W ten sposób dziecko dostaje od nas informację, że zachowało się nie w porządku, że sprawiło komuś ból. Ważne jest także to, jakie zachowania dziecko obserwuje u swoich najbliższych. Pamiętajmy, że jeśli domownicy rozładowują napięcia poprzez agresję, to istnieje większe prawdopodobieństwo, iż ono samo także będzie tak reagowało. Trudno je za to winić. Dziecko może także prezentować pewne zachowania zaobserwowane u bohaterów kreskówek, filmów czy gier komputerowych. Dlatego szalenie ważne, żebyśmy kontrolowali to, co ogląda nasza pociecha lub w co gra na tablecie i komputerze.

Co robić w sytuacji, gdy to trudne zachowanie naszego dziecka przenosi się na osoby spoza rodziny i bliskich np. na jego kolegów z przedszkola?
Rodzic najczęściej dowiaduje się „o zajściu” po upływie kilku godzin. Stąd bardzo ważna jest współpraca, opierająca się na wzajemnym zaufaniu, z nauczycielem przedszkola. Bardzo istotne jest bowiem to, jak dorosły – w tym przypadku nauczycielka – zareaguje zaraz po pojawieniu się takiego zachowania. Bicie, gryzienie czy kopanie kolegów nie może być zignorowane, ale też wyśmiane lub zbyt surowo potraktowane. Reakcja musi być odpowiednia do sytuacji. Warto także uświadomić sobie, że bicie innych nie zawsze jest oznaką agresji. W przypadku młodszych dzieci przemoc może być sposobem na zaistnienie w grupie lub wyrażenie chęci wspólnej zabawy.

Cały artykuł w 48 numerze Panoramy Leszczyńskiej.

Zapraszamy do zakupu e-wydania:

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here

*